روانشناسی کودک با بهترین روش های روز

روش رفتار با کودکان بیش فعال برای بهبودی موثر (تحقیقات جدید)

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) می گوید که میزان اختلال کم توجهی – بیش فعالی (ADHD) در کودکان، بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ حدود ۴۱ درصد افزایش یافته است. گفته می شود که از سال ۲۰۱۱، ۱۱ درصد از کودکان بین سنین ۴ تا ۱۷ سال با اختلال کم توجهی – بیش فعالی تشخیص داده شده اند. این در کل شامل ۶٫۴ میلیون کودک است.

رفتارهای بیش فعالی در کودکان

کارهایی که برخی بچه های بیش فعال ممکن است انجام دهند عبارتنداز:

  • هنگام بازی، فرار می کنند و فریاد می زنند، حتی اگر در داخل خانه باشند
  • در وسط کلاس می ایستند و در حالی که معلم صحبت می کند، وسط کلاس قدم می زنند
  • سریع حرکت می کنند و به سمت مردم و چیزها هجوم میبرند
  • بصورت عمدی یا تصادفی به بچه های دیگر یا خودشان صدمه می زنند

بیش فعالی در سنین مختلف متفاوت است و می تواند در کودکان هم متفاوت باشد. برخی رفتارهای کودکان بیش فعال، فراتر از دویدن و فریاد زدن است، از جمله ی این رفتارها عبارتنداز:

  • به نظر می رسد که مرتباً صحبت می کنند
  • مکرراً حرف دیگران را قطع می کنند
  • سریع و اغلب دست و پا چلفتی، از مکانی به مکان دیگر می دوند
  • حتی هنگام نشستن حرکت می کنند
  • به چیزها و وسایل مختلف دست می زنند یا آنها را پرت می کنند
  • در نشستن برای خوردن غذا و سایر فعالیت های آرام مشکل دارند

حتما بخوانید: ۱۳ تا از بهترین راهکارهای افزایش تمرکز در کودکان

درمان صحیح کودکان بیش فعال

هنگامی که اختلال کم توجهی – بیش فعالی (ADHD) در کودک تشخیص داده شد، والدین اغلب فکر می کنند که کدام روش درمانی برای فرزندشان مناسبتر است. اختلال بیش فعالی را می توان با درمان صحیح مدیریت کرد.

گزینه های درمانی زیادی وجود دارد و بهترین درمان ممکن است به کودک و خانواده ی او بستگی داشته باشد. برای یافتن بهترین درمان، توصیه می شود والدین با سایر افراد نزدیک زندگی فرزندشان ازجمله ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، درمانگران، معلمان، مربیان و سایر اعضای خانواده همکاری کنند.

نکات زیر برای کمک به والدین در کاهش رفتارهای مخرب و مقابله با چالشهای مربوط به اختلال بیش فعالی گردآوری شده است:

۱- وقت گذرانی خارج از منزل را بیشتر کنید.

گذراندن وقت در خارج از منزل ممکن است به کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی – بیش فعالی کمک کند. شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد گذراندن حتی ۲۰ دقیقه در خارج از منزل، می تواند کمک زیادی به کودکان بیش فعال کند. فضای سبز و طبیعت بهترین مکان برای وقت گذرانی است.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ و چندین مطالعه قبل از آن، از این ادعا حمایت می کند که قرار گرفتن منظم در فضای سبز و طبیعت، یک روش درمانی ایمن و طبیعی است که می تواند برای کمک به مبتلایان به اختلال کم توجهی – بیش فعالی استفاده شود.

۲- کودک را به انجام کارهای جالب ترغیب کنید.

هنگامی که کودک مبتلا به اختلال کم توجهی – بیش فعالی یک کار پیچیده انجام می دهد، احتمال پریشانی او کمتر است. اگر کودکان بیش فعال نتوانند سرگرم کاری شوند، دچار پریشانی می شوند.

حالت تمرکز زیاد برروی کاری زمانی ایجاد می شود که کودک به حدی توجه می کند که از محیط اطراف خود بی خبر می شود. به این حالت Hyperfocus گفته می شود و می تواند به کودک اجازه دهد کارهای مهمی انجام دهد.

حتما بخوانید: علایم و راههای جدید درمان اضطراب های خفیف و شدید در کودکان کدامند؟

بسیاری از سرگرمی ها و بازی های فکری، به تمرکز بالایی احتیاج دارند. بنابراین اگر کودک از فعالیت های چالش برانگیز لذت می برد و می تواند در حین انجام آنها تمرکز کند، ارزشش را دارد که آنها را به ادامه کار ترغیب کنید.

۳- کودک را ستایش و تشویق کنید.

رفتار خوب کودک باید با ستایش شما، تقویت و تکرار شود. کودکان بیش فعال باید یاد بگیرند که چه کاری خوب و چه کاری بد است. با تشویق آنها به انجام کارهای خوب، احتمال انجام کارهای بد هم کاهش میابد.

۴- در کلاس یوگا یا تای چی شرکت کنید.

برخی مطالعات کوچک نشان می دهد که یوگا ممکن است برای مبتلایان به اختلال کم توجهی – بیش فعالی مفید باشد. تحقیقات منتشر شده در سال ۲۰۱۳ نشان داد که تمرین یوگا در پسران مبتلا به ADHD، می تواند بهبود زیادی در فعالیت زیاد، اضطراب و مشکلات اجتماعی آنها ایجاد کند.

برخی مطالعات اولیه نشان می دهد که تای چی ممکن است به بهبود علائم این بیماری کمک شایانی کند. محققان دریافتند که نوجوانان مبتلا به اختلال کم توجهی – بیش فعالی که از ورزش تای چی استفاده می کنند، به اندازه ی دیگر مبتلایان، مضطرب و بیش فعال نیستند.

آنها همچنین وقتی در کلاسهای تای چی دو بار در هفته به مدت ۵ هفته شرکت کردند، رویاپردازی و احساسات نامناسب کمتری را به نمایش می گذاشتند.

۵- برنامه ریزی و نظم بیشتری در زندگی ایجاد کنید.

آیا غالباً احساس افسردگی، اضطراب، خستگی و بی نظمی دارید؟ مبتلایان به اختلال کم توجهی – بیش فعالی اغلب با مجموعه ای از مهارت های شناختی به نام عملکرد اجرایی مشکل دارند.

عملکرد اجرایی شامل رفتارهایی مانند مدیریت زمان، شروع وظایف، سازماندهی، اولویت بندی و پیگیری است. یک راه برای به حداقل رساندن این مشکل، ایجاد ساختار و نظم بیشتر است. داشتن یک برنامه یا “زمانبندی” به بیماران کمک می کند تا احساس آرامش کنند.

این ساختار می تواند در خانه یا محیط کار ایجاد شود. دو تا از بهترین ساختارها، تقویم ها و لیست کارها هستند. برخی از بیماران مبتلا به اختلال کم توجهی – بیش فعالی در ابتدای اجرای این موارد با مشکل روبرو هستند، اما پس از عملی شدن، به مفید بودن آن پی می برند.

۶- یک شریک کاری پیدا کنید.

شریک کاری، شخصی است که شما کارهای خود را با او انجام می دهید. شاید بهترین راه توضیح، توجه به مثال یک روانشناس در این زمینه باشد: یکی از بیماران بزرگسال من که به اختلال کم توجهی – بیش فعالی مبتلا بود و در زمینه ی طراحی فعالیت می کرد، یک طراح جوان را پیدا کرد که شریک فعالیت وی باشد.

آنها اهداف روزانه خود را مورد بحث قرار می دادند، میزان پیشرفت هفتگی را بررسی می کردند و با همکاری مشترک برروی پروژه ها کار می کردند.

حتما بخوانید: پاسخ به همه سوالات رایج درباره بیش فعالی کودکان (ویدیو)

با اینکار بازدهی شرکت وی بسیار افزایش یافت و خلاقیت آنها در کار بهبود پیدا کرد. به علاوه، محیط کار برای همه بسیار لذت بخش تر بود. این روش برای بیمار من بسیار مفید بوده است.

۷- خواب خوبی داشته باشید.

تحقیقات نشان داده است که خواب بی کیفیت می تواند تأثیر منفی بر علائم اختلال کم توجهی – بیش فعالی بگذارد. خواب خوب می تواند به تنظیم سطح انرژی در روز بعد کمک کند. همچنین می تواند استرس و خلق و خوی فرد را بهبود بخشد.

برای این منظور، لازم است که شرایط لازم برای خواب راحت مبتلایان به این اختلال، فراهم شود. اگر کودک بی خوابی دارد این مطلب را بخوانید!

۸- وظایف کودک را تقسیم بندی کنید.

برای فردی که مبتلا به اختلال کم توجهی – بیش فعالی است، انجام بعضی از کارها می توانند خیلی پیچیده و سخت باشند. در صورت امکان، وظایف کودک را به چند قسمت تقسیم کنید. این علاوه بر ساده کردن کار، می تواند احساسات مرتبط با موفقیت یا شکست را تنظیم کند.

به عنوان مثال اگر از کودک خواسته اید اتاق خود را تمیز کند، سعی کنید که این عمل را در چند بخش مختلف تقسیم کنید. مثلا یک زمان برای مرتب کردن رختخواب، یک زمان برای جمع کردن وسایل از روی زمین و یک زمان را به جمع کردن لباس ها اختصاص دهید.

۹- از رفتار درمانی استفاده کنید.

برای کودکان مبتلا به موارد شدیدتر اختلال کم توجهی – بیش فعالی، رفتار درمانی می تواند مفید باشد. آکادمی اطفال آمریکا اظهار داشت که رفتار درمانی باید اولین قدم برای درمان این اختلال در کودکان خردسال باشد.

این روش که بعضاً اصلاح رفتاری نامیده می شود، بر روی حل رفتارهای مشکل ساز خاص کار می کند و راه حل هایی را برای کمک به پیشگیری از آنها ارائه می دهد. این همچنین می تواند شامل تعیین اهداف و قوانین برای کودک باشد. از آنجا که استفاده ی همزمان رفتار درمانی و دارو مؤثرتر است، می تواند کمک بزرگی به فرزند شما بکند.

۱۰- از پروتئین برای کمک به بیماران بیش فعال بهره ببرید.

رژیم غذایی مناسب برای افراد بیش فعال، رژیم سرشار از پروتئین است. مطالعات انجام شده توسط دکتر Richard Wurtman، عصب شناس انستیتوی فناوری ماساچوست نشان داد که پروتئین باعث ترغیب انتقال دهنده های عصبی مسئول هوشیاری می شود در حالی که کربوهیدرات ها باعث خواب آلودگی می شوند.

پروتئین همچنین مانع از افزایش قند خون می شود که عامل تشدید بیش فعالی است. غذاهای پر فیبر مانند میوه و سبزیجات، غلات کامل و حبوبات می توانند به ثبات سطح انرژی کمک کنند. اگر شما یا فرزندتان داروی محرک مصرف می کنید، یک وعده صبحانه کم چرب اثر آن را به حداکثر می رساند. چربی ها می توانند باعث جذب آهسته تر شوند و تأثیر دارو را به تأخیر می اندازند.

بسته به سن، کودکان بین ۲۴ تا ۳۰ گرم پروتئین در روز نیاز دارند.

در مورد مکمل ها چطور؟

درمان با مکمل ها ممکن است به بهبود علائم بیماری بیش فعالی کمک کند. این مکمل ها شامل موارد زیر است:

با این حال، نتایج مطالعات ضد و نقیض است. گیاهانی مانند جینکو، جینسنگ و گل ساعتی نیز ممکن است به آرام کردن بیماران بیش فعال کمک کند.

حتما بخوانید: معرفی تصویری انواع اختلالات در کودکان دختر و پسر زیر ۹ سال +درمان

مصرف مکمل ها بدون نظارت پزشک به خصوص در کودکان می تواند خطرناک باشد. اگر علاقمند به آزمایش این روشهای درمانی جایگزین هستید با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می تواند قبل از شروع مکمل ها، آزمایشات لازم برای اندازه گیری سطح فعلی مواد مغذی خون کودک را انجام دهند.

داروهای موثر

داروهای اختلال کم توجهی – بیش فعالی با تقویت و تعادل انتقال دهنده های عصبی می توانند به بهبود علائم کمک کنند. انتقال دهنده های عصبی مواد شیمیایی هستند که سیگنال هایی را بین سلولهای عصبی در مغز و بدن حمل می کنند. داروهای مختلفی وجود دارد که برای درمان اختلال کم توجهی – بیش فعالی استفاده می شود، از جمله:

  • داروهای محرک مانند آمفتامین یا آدرال (که به کودک کمک می کند تمرکز کند)
  • در صورت بالا بودن عوارض جانبی محرک ها برای کنترل بیماری، یا وجود شرایط بهداشتی دیگر برای منع مصرف این داروها، می توان از داروهایی مانند اتوموکسیتن یا بوپروپیون استفاده کرد.

در حالی که این داروها می توانند علایم بیماری را بهبود بخشند، اما ممکن است برخی عوارض جانبی احتمالی نیز ایجاد کنند. عوارض جانبی شامل موارد زیر است:

  • مشکلات خواب
  • نوسانات خلقی
  • بی اشتهایی
  • مشکلات قلبی
  • افکار یا اقدامات خودکشی
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن